از جمله گروهی که به اسلام ضربه بسیار زده‏اند و در زیارت عاشورا مورد لعنت‏اند،«آل زیاد»ند(و العن...آل زیاد و آل مروان الی یوم القیامه).نسل ناپاک‏«زیاد»،دستشان به‏خون عترت پیامبر آمیخته است.عبید الله بن زیاد که والی کوفه و بصره بود و امام حسین رادر کربلا کشت، فرزند همین زیاد است.مادر زیاد،سمیه نام داشت،از زنان زناکار صاحب‏پرچم.زیاد از طریق آمیزش نامشروع و زنا توسط غلام سمیه به نام‏«عبید ثقفی‏»به دنیاآمد.زیاد را زیاد بن عبید می‏گفتند.از بدعتهای معاویه،آن بود که بر خلاف حکم پیامبر،این زنا زاده را به دودمان بنی امیه ملحق ساخت و از آن پس او را«زیاد بن ابی سفیان‏» می‏گفتند.  این موضوع که به‏«مساله استلحاق‏»معروف است،در سال 44 هجری انجام‏گرفت و مورد اعتراض بسیاری از بزرگان از جمله سید الشهدا بود که در نامه‏اش به‏معاویه،این کار را در ردیف کشتن حجر بن عدی و عمرو بن حمق،آورده  و او رانکوهش کرده است.پس از انقراض امویان،مردم زیاد را به اسم مادرش سمیه یا به نام‏پدری ناشناخته، زیاد بن ابیه(زیاد،پسر پدرش)می‏خواندند.

امام حسین‏«ع‏»روز عاشورا در یکی از خطبه‏هایش جمله‏«الا و ان الدعی بن‏الدعی...»دارد،که اشاره به ناپاک زادگی ابن زیاد و پدرش زیاد است که هر دو نسبی‏پست و آلوده داشتند و عبید الله هم از کنیز زنا کاری به نام مرجانه به دنیا آمده بود و به‏«ابن‏مرجانه‏»مشهور بود.حاکمیت‏یافتن کسی چون پسر زیاد،فاجعه‏ای بود که عزت وکرامت مسلمین و عرب را نابود کرد.زید بن ارقم وقتی در کوفه شاهد آن بود که ابن زیادبر لبهای سر بریده ابا عبد الله‏«ع‏»می‏زند،گریه کنان و با اعتراض برخاست و از مجلس‏بیرون آمد و می‏گفت:ای جماعت عرب!از این پس برده شده‏اید.پسر فاطمه را کشته وپسر مرجانه را به امارت پذیرفته‏اید... ⁽³¹⁾ در همان ایام،آل زیاد بعنوان گروهی فاسد وشیطانی به شمار می‏رفتند.حتی یکی از شهدای کربلا به نام مالک بن انس مالکی یا انس بن‏حارث کاهلی در رجزی که در میدان می‏خواند،یکی از ابیات آن چنین بود: