ره یافتگان به حریم امامت و ولایت، پویندگان همیشگی راه ایمان هستند که در سنت تاریخی سلمان واره شان از فراز عقاید و مذاهب مختلف گذشته اند و به مذهب حقه شیعه روی آورده اند. پیکارجویان عرصه اعتقاد و ایمان که اینک شرح پیکارشان را با ما در میان گذاشته اند.

رسانه های غربی مذهب تشیع را بسیار منفی معرفی می کنند

والدمند (اتریش)

ره یافتگان به حریم امامت و ولایت، پویندگان همیشگی راه ایمان هستند که در سنت تاریخی سلمان واره شان از فراز عقاید و مذاهب مختلف گذشته اند و به مذهب حقه شیعه روی آورده اند. پیکارجویان عرصه اعتقاد و ایمان که اینک شرح پیکارشان را با ما در میان گذاشته اند.

آقای والد مند از کشور اتریش در خانواده ای مسیحی رشد کرد اما شوق به یافتن حقیقت، او را به سمت دین اسلام و مذهب تشیع سوق داد.

بخش بین الملل خبرگزاری آینده روشن گفت و گویی با وی انجام داده است که در زیر می خوانید. 

 لطفاً خودتان را معرفی بفرمایید؟

والدمند از کشور اتریش.

ـ وضعیت اتریش و وضعیت فرهنگی آن نسبت به دین اسلام چگونه است؟

کشور اتریش از نظر جغرافیایی کشوری اروپایی و هم مرز آلمان و ایتالیا و سوییس و مجارستان و چک و یوگسلاوی است. جمعیت آن هم هشت میلیون نفر و بزرگ ترین شهر آن وین است با دو میلیون نفر. جمعیت و زبان آن هم آلمانی است. از لحاظ مذهبی هم 95 درصد مردم مسیحی هستند که 6 درصد آن ها پروتستان و 89 درصد آن ها کاتولیک هستند. از لحاظ مذهبی بودن هم هیچ باوری به دین و مذهب ندارند و خیلی ضعیف هستند. فرهنگی که در آن جا هست یک فرهنگ غربی و مادی هست. دین و مذهب خیلی کم رنگ است و احزاب مختلفی هم در آن جا وجود دارد.

- فرمودید که در اتریش مردم به دین خیلی کم گرایش دارند؛ می خواهیم بدانیم که آن عدۀ کم که به دین اسلام گرایش دارند چند درصد هستند به خصوص به مذهب تشیع؟

در سال های اخیر یک نوع گرایش در مردم به طرف اسلام و دین زنده شد. کتاب های زیادی دربارۀ ادیان هند منتشر می شود و این ناشی از آن است که مردم فطرتاً به دین اعتقاد دارند. رسانه ها سعی می کنند که این را به یک سمت و سوی بودیستی گرایش دهند. گرایش به دین اسلام مخصوصاً به مذهب تشیع خیلی کم و علت آن هم این است که در تبلیغات رسانه های غربی شیعه و مذهب تشیع معمولاً بسیار منفی معرفی می شود و به عنوان مذهب و مکتبی که بسیار دور از عقل و منطق می باشد، معرفی می کنند و مردم هیچ شناختی به اسلام ندارند. آن شناختی هم که از تبلیغات رسانه ای دارند، منفی است.

ـ آشنایی شما به دین اسلام چگونه و گرایش شما به دین اسلام چه طور بود و چرا به سراغ ادیان دیگر نرفتید؟

البته سال ها طول کشید تا با اسلام آشنا شدیم چون در خود اتریش و در یک خانوادۀ مسیحی به دنیا آمدیم و هنوز هم مسیحی هستند و در همین فرهنگ غربی که مادی هست، بزرگ شدیم و در حدود نوجوانی تنها اطلاعی که از دین داشتیم از طریق مدرسه بود که قصه هایی از حضرت مسیح علیه السلام برای ما می گفتند. یادم هست که ده سالم بود کشیش از ما خواسته بود که کلیسا برویم و جلوی او اعتراف به گناه بکنیم. ما رفتیم و یک چیزی هم جور کردیم و گفتیم. در 14 سالگی یک سری اعمال مذهبی انجام دادیم که رسم هست و شناخت ما در این حد بود و بیش تر از این شناخت نداشتیم. بعد از آن اولین بار که با دین اسلام آشنا شدم در کتاب دینی بود که می گفتند مسلمان کسی است که به خدای یکتا اعتقاد دارد و گوشت خوک نخورد در عمر خودش؛ چهار تا زن می تواند بگیرد؛ بار باید حج برود و بیش تر از این برای ما نمی گفتند. در 15 و 16 سالگی خواهرم با یک ایرانی ازدواج کرد و مسلمان شد و برای من خیلی عجیب بود که ایشان دینش را خودش تغییر داد و دین جدیدی را پذیرفت که اصلاً با منطقۀ آلمان و اتریش هیچ رابطه ای ندارد. این باعث شد که سؤالاتی را در مورد اسلام مطرح کنم و دریافتم که دین اسلام که اول تصور می کردیم خیلی دور از منطق و عقل است، مشترکاتی با دین مسیحیت دارد و تحقیقات و سؤالات بیش تری داشتم تا این که در 20 سالگی به اسلام گرویدم و مسلمان شدم و به ایران آمدم و شروع به تحصیلات حوزوی نمودم.

ـ مهمترین عاملی که در مسلمان شدن و مخصوصاً شیعه شدن شما نقش داشت اعم از کتاب شخصی و یا مکان چه چیزی بود؟

از مهم ترین عوامل یکی منطقی بودن دین اسلام است. دین مسیحیت بحث های منطقی ندارد و اصلی ترین اصول دین مسیحیت همان تثلیث هست که به قول علمای بزرگ مسیحیت که می گویند یک راز هست که نباید دربارۀ آن بحث بکنیم و این یکی از نواقص دین مسیحیت است. این را در اسلام ندیدم چون هرچه از اسلام سؤال می کردیم جواب می دادند و هنوز هم که درس می خوانم در حوزه می بینم که مساله ای در اسلام نیست که نتوانیم جواب آن را پیدا کنیم ولی متأسفانه خیلی ها با دین اسلام آشنایی ندارند و گمان می کنند با دین مسیحیت هیچ فرقی ندارد در صورتی که اصلاً با دین مسیحیت قابل مقایسه نیست. عامل دوم رهبری حضرت امام خمینی بود که ما را خیلی تحت تأثیر قرار داد ولی در عین حال نمی شود گفت شخصیت ایشان به تنهایی بود بلکه پیوندی که بین ایشان و ملت ایران وجود داشت، پیوند بسیار شدید و بسیار عمیقی بود و مردم هم رهبر خودشان را خیلی عزیز می دارند و با جان و دل از رهبرشان دفاع می کنند و این را بیش تر در زمان جنگ احساس می کردم؛ دیدم که بسیجی ها خیلی آماده هستند که خودشان را برای کشورشان قربانی بکنند و به خاطر فرمان حضرت امام به جبهه می رفتند و خودشان را برای دفاع از دین و اعتقاد خودشان و ملتشان به کشتن می ددند. این برای ما یک عامل ناشناخته در کشور غربی بود و چنین چیزی نمی شناختیم و این پیام را به ما رساند که دین اسلام در قرن 20 هنوز زنده هست و دریافتیم که هنوز در قرن 20 که قرن اتم هم است، می شود به دین عمل کرد و خیلی مهم بود. کاری که بسیجی ها و خانوادۀ شهدا و جانبازان انجام می دادند خیلی برای من جالب بود که با صبرشان ما را به سوی دین می خواندند و به ما این را می رساندند که دین هنوز زنده هست. این ها بودند که دین را برای ما زنده نگه داشتند و این باعث شد که بالاخره ما انگیزۀ بیش تری برای تحقیق پیدا کنیم و نهایتاً مسلمان شویم.

ـ نسبت به برادرانی که بعد از شما شیعه شدند چه وظیفه ای احساس می کنید و چه کارهایی می توانید برای آن ها انجام دهید؟

البته وظایف بسیار سنگین هست؛ چون بالاخره از کشور اتریش تعداد اندکی در ایران مشغول تحصیل و تحقیق در امور دینی هستند. این نه تنها وظیفۀ ما را سنگین تر می کند و آنچه را که من شخصاً احساس می کنم نسبت به افرادی که شیعه شدند بلکه نسبت به جامعۀ اتریش یک وظیفه ای دارم که باید اسلام را آن طور که هست به آن ها بشناسانم چون می بینم که در تبلیغات رسانه های غربی اسلام خیلی منفی معرفی می شود. ما وظیفه داریم که دین را به صورت و درست معرفی بکنیم. جایگاهی که زن در اسلام از آن برخوردار هست باید برای مردم غرب معرفی شود و از محورهای اصلی که باید بحث بکنیم یکی این است که اسلام را برای جوامع غربی و دیگر این که جوامع غربی را برای ملت های اسلام دفاع می کنند. هم جوانب مثبت را و هم جوانب منفی را مطرح بکنیم چون خیلی وقت ها که می نشینیم با برادران صحبت می کنیم از جنبه های مثبت کشورهای غربی صحبت می کنند اصلاً جنبه های منفی را در نظر نمی گیرند و با دیگر دوستان اتریشی که می نشینیم از جوانب منفی صحبت می شود ولی جوانب مثبت را در نظر نمی گیرند. این از مسایلی است که نسبت به هر دو جامعه داریم. وظیفۀ اصلی آن است که واقعاً به آنچه می دانیم عمل بکنیم و حدیثی از امام صادق علیه السلام اشاره می کنم که فرمودند:« مردم را به گونه ای بخوانید که از زبان استفاده نکنید» یعنی با عمل خود مردم را مشتاق کنید که به طرف دین بیایند.